Miniraîkske

Tiense bewerking van het 'Minirokje'.
Met toestemming van en ter ere van Tony Corsari.

Ich wàs in vrààlîemoude nen hiële groeëte speisialist...
Wànt dà mêên vràà de broek draagt, dà's îet dàd ich àl lank wist...
Mà wàd ich gisteremèèreged zaag verschêênen in mén stroët...
Dà wàs îet dàt de verbieëlding te bouve goët...
Wàs 't 'n poep, och wàs 't e kind, och was 't 'n vràà?
't Antwoëd oep dêê vroog stékt ècht woër ni zoeë nàà...

Ze hàà e miniminiminimini raîksken an èn z'hàà zoe vrieëselèk lange (kroemme) bieëne
En ich dèèr zèllever àmper èffekes oep 'n lieër gon stoën...
Ich hàà dus daazelighèd te vriëze...
Ich wédden oadig vàn te létte, ich wédde wit, ich wédde zik,
En dàn hàà ze nog vàn dêê ... knîeë èn de mêên déé deie knik.
Ich wil ni vitte, ich gon èffe zitte, want ich dost nemi zîen,
no dà miniraîkske vàn dêê trîen (vàn mén aaîge trîen) (vrààlîemoude vàn 'n trîen).

Ich zei ich gon nerhaas èn ich vertél dàd an mén vràà...
Mà hoft ujlen àllemol vàst wàd 'n serprîes déé ver mich hàà...
Ich zaag huir duir de vinster, jàà, ze pàsten e nîef kliëd...
Mà ich zaag het ni tegoei, èn hoft ujlen allemoël geriëd...
Wàs 't nen rok, of was 't 'n broek, of was 't 'n bloews?
De duir vîel oupen èn ménne mond, èn ich zeide ...woews?

Ich kost dus nemi vollege, vrààlîemoude go vuiraat...
Soems loëte ze vànbouve ter och hiëlder staîkken aat...
En wà ter dàn nog uiverbléft do zîe ge lossen duir
En soemmige dêê zeie dàn nog: 'Dàd hèmme we dovuir!'
Oe és den têêd, ich huër het nog zeie vàn ons moew:
'Ginnen dékoltei, mà béëter nen dékoltoew...

Ich wil ni vitte, ich gon éffe zitte, want ich dost nemi zîen,
no dà miniraîkske vàn dêê trîen (vàn mén aaîge trîen) (vrààlîemoude vàn 'n trîen).

Tinse Kwêêkers

Minse vàn d'Ardènne tot àn de zieë,
laastert gélle noo ne kieë!
De Tîenenéërs dà zén schoopekoppe,
doveur moet g' ins oan gon kloppe
bé ons steidelèk woopeschild!
In de Slag và Woewringe
kwàmpe de Tîenenéërs in de geunst
vàn Hèrtog Jàn den Ieëste
dank zêê heun kraasbougsch'atterskeunst.
Den Hèrtog wàs verschrikkelèk mild
èn gaaf ons dus dà woopeschild ...
bé twieë rechtstoënde schoope ...
Vwalla, noo koent g'oep twieë oeëre gon sloope.

Refrèèn
Wélle zén twieë èchte Tinse Kwèèkers,
wêê ons ni kan zîen, zeit: dà zén zèèkers!
Mà bé e békke simpathîe
komt ter vànzèlleves harmonîe...
èn saaikermànne, dà komt vàn d'industrîe.

Mà ge vroogt oech ieëst messchins nog àf,
verwà noo schoope, verwà gin wolleve?
Và ne wollef heit e schoop allieën mar de wol ...
mà wàd ich noo vertél, dàd és mar brol ...
Ge moet wieëte: an deis kànte,
in de middelieëfsen têêd,
wéëre wolbedrêêven èn laakemaakers
tààmelèk fél versprêêd ...
Doë moete dêê bisjkes oech doewn an pààze.

Schoope koennen och wél blèète,
mà de spotnààm "Tinse Kwèèker"
komt vàn 'n hiël ànder bieëst èn
heit te màake bé den Hêêlegen Gieëst!
Was't in Ten Poewl of in Sint Germàànus?
't makt nid aat wa doë vàn oan és ...
In îeder gevàl, bé 't Sinksefieëst loste z'heun daaf
- simboul vàn den Hêêlegen Gieëst -
Uiver de kop và menieër pestoeër
vàn oep 't daksoal tot in het koeër ...
Ma soems gebuire ter keriuize dinge:
dà joër koste ze gi daîfke vinge ...
De k'aster zén vràà zei: pakt 'n èng
in den hof thaas néffe, bé ons tèng.
Het bisjke wédden ingeschaakeld
èn 't hei mich ewa àfgekaakeld!

In den "Etoile de Belge" vàn 1880
léës ich dàn nog - O God Allemachtig -
dàt de k'aster zén vràà het hàà gevoenge -
het simboul vàn de vujrige toenge.
Ze staak katoewnplaas in de fik
èn smeit dà no beneie zonder éllentrik ...
èn mieënige vwàlle vàn ne kommujnekànt,
vloug zoeë fieëstelèk in brànd.
En bé dà sout simboule
hèmme ze dus mar oepg'houve.
Wit gélle het noo, 'zieëveréërs èn zèèkers',
Tîenenéërs zén: 'Tinse Kwèèkers!!!!'

Grujn, grujn groas vàn thaas

Lot de schoeënzoun và Pfàff mar zinge,
dàd het groas mougt blêêve stoën.
Ich hèm toch gèère,
dàd het oep têêd és afgedoën.

Dà zeit îedere zoëterdag vanèèr mêên,
mêên aaîge floewremaas.
Ich doewn dus mar het grujn groas àf và thaas. (2x)

En àl és het groas vuil grujner,
in mén bujrvràà huiren hof,
Dà'ch dà doë gon afdoewn,
vingt mén floewremaas ni to-of.

En oemdàd ich onder de sloef lei vàn mêên,
vàn mêên aaîge floewremaas,
doewn ich allieën mar het grujn groas àf vàn thaas. (2x)

En wàd és noo vàn deis lîeke,
de morààl, de zeidelés?
Awél, dàd het groas oep 'n ànder
altêêd grujner és...
En dàd às gêê oep 'n ànder bé hieël vuil îever
àl dà groas doë heit afgedoën,
Dà gêê mougt zeikes zén...
Dàd eur aaîge groas és blêêve stoën.

Sint Germàànestoure

Tiense bewerking van een tekst
van Ghislain Smets

Dékkes moet ich noo nog pààze,
as ich no den toure zîen.
Vreuger spèlden heum e melodîeke,
zoe huët ge niks in de top tîen.
As ich 's ooves in mé bèd lei,
huër ich het vantêêd vanèèr,
Mà dàd és dàn in mén druëme, jàà,
ich voenk het 'n schoeën èèr ... (twieë kirre)

Schoeëne Sint Germàànestoure,
spélt dà lîeke noo nog ins -
Iederieën zult gêê bekoure,
do an ontsnapt ginne mins.
Rèchte Sint Germàànestoure,
makt mich lèk e kind zoe blêê
Bé dà lîeken aat mén kejoengesjoëre -
èn dà d'és al lank verbêê ... (twieë kirre)

As ich vreuger ins goenk wàndele bé mé lîef,
zoe hànd in hànd,
Klingelde dà melodîeke,
èn wélle voenke dà plezànt.
Noo és het àllemol verànderd,
ne mins dàd és noo volle persei,
Mà às gêê 't nog ins wilt speile,
zinge we 't allemoël mei ... (twieë kirre)

Eufrazîe

De Groeëte Mèt déé was leig,
'ch zààt an de fontêên èn ich zweig,
èn ich zaag doë dàn inins dà màske: ...Eufrazîe.
De Groeëte Mèt déé wàs wit,
ich zei: 'Ziêt dêê noo nit dàd ich hîe zit?'
mà ze knikten hiël verleige,
ich zeide: '...Eufrazîe...'

En toewn kwàmp ze mich onteige,
jàà, ze wàs ècht hieël verleige.
Dà...dà zaag ich wél!
Ich zei: ' 't Es kààd, lot ons ons gon wèèreme',
èn ze voenk mich dirékt ne fèèreme.
Jàà, zei ze, nen hotsemèl.

We zochte toewn e cafeike:
komt ge no’t roeëd pejad bé mich mei?
èn ich nàmp huir vast al in huir leike:
' Eufrazîe ...hîe ...kom is hîe...!'

Oep huir kot an d'univérzitêêt,
verlouws ich hieël vuil têêd...
Eufrazîe goenk no de lés...!
En ich, ich zààt doë dàn allieën,
ze zeiden àltéd: 'Tot astrieën'
èn ich mar pààze oeë ze és.

Vàn mezeire goenk ich n'haas,
ich gààf huir de noemerouw và thaas
èn ich zeiden huir: 'Dus, mins, bèlt mar ins...'
Z'hàà dus ménnen noemerouw èn ich,
ich ààt ne bouw, èn toewn,
toewn goenk de bél...
èn dà wàs ze... wél!
En ze vroewg rècht oep de man:
'Wà doew ge zoewal veur de kost?
En vàn oeë zé gêê àfkomstig?'
'...Ich zén vàn Bost...!'
Toewn moest ich nikske nemieë zeie:
'Gêê, gêê zé nen èchte waje'...
èn z'hei mich gelost.
We goenke noeët nemi îet drinke, jàà,
ich allieën 'n ieënzaam pinke:
ze hàà ginnen dost!
Hàà ich het vàn ze léëve gewiëte!
Noo zén ich Eufrazîeke kwêêt
Z'és getrood bé ne gelieëde vàn d'univerzi...t...êêt.

Joep...joep...'ch zén ze kwêêt
Miër vréëntêêd
Ontbêêt
Têêt à têêt
Wêêd
Spêêt

't Léëve és zoeë schoeën

Lacht noo toch mar ins no mêê,
ich wéd lèk e kind zoe blêê,
Laastert ni no wà ze zeie,
ich zén messchins ne waje, mà, gewoeën:
ich ving het léëve schoeën.!
As ge nog ins troëne lacht,
dà doew goewd toch, mêê gedacht...
Wacht, às't bé oech ni moest laîkke,
ich schrêêf oech dan e kaîkke bé, gewoeën:
'Het léëven és zoe schoeën!'

lalalalalalalala...

Teunkt toch mar ni dà ge't ni kunt,
ge kunt altêêd oep mich télle
wit dàd îemand het oech gunt....
Wànt oep eur aaîge bieëne stoën,
dàd és ècht toch niks gedoën,
às îemand oech winst no de moën...
Oewgen blinke aat eur zîel,
stràffer dan eure sèksepîel...
We vergéëten alle zaîrrege,
we pààze ni an mèèrege, mà gewoeën:
'We vingen het léëve schoeën!'

lalalalalalalala...

Onthoft gewoeën:
Het léëven és, het léëven és zoeë schoeën...

Sint Ermelindislîeke

Ermelindis wédde geboure, gelèk às îedere mins.
Huir màà wàs 'n prinsès, huire pàà dà wàs ne prins.
Ter Doenk in Lovendjoewl: do és huir léëve begonne...
Het màske wàs al hiël nêêg vreug:
godvraîchtig èn bezonne!
Ze dei bekàns àlles kontroare
vàn wà wélle noo dékkes doewn:
Zêê woo huir lîefde bewoare veur God,
bé vuil fàtsoewn!

Dà Sint'Ermelindis vàndaag noo nog gekind és,
dàd hei te maake bé 'n léëveswét!
Dà Sint'Ermelindis vàndaag noo nog bemind és,
dàd hei te maake bé de wét van d'ieëwighèd!
We noewme minsen hêêleg, dêê aatêêndelèk èn vêêlig
de vàlstrik vàn de schêên oepzêê hèmme gezét!

Mà pàà èn màà dêê wille vantèèd heun wél ins moeie.
Ze voenke dà ze noo mar ins troa moest!
Zéllen hàà veur huir ne prins èn zélle voenke dà ne goeie!
'Dochterlîef, verwàd' hoft gêê oech toch zoeë koewst!'
Ermelindis sneid heur hoër af in 'n sout 'koep-a-la-zjàt'
Huir oas dêê hàà begreipe, wêê dàd' ècht huir hèt bezàt!!

As 'n leilîe tasse de duëne,
léëfden Ermelindis verborgen èn stil:
Ze bidde, ze zairregde, ze dèlde, ze dei allieën Gods wil!
In Beivekom wàs ze gon woeënen èn Bààvou,
ne sjieke menieër, déa voenk dà maîkke zoeë schoeën,
déa goenk nogàl nêêg tekieër!

De k'aister spélde veur Zjujdàs
èn lichtte zénne broeëdhieër in:
mà nen ingel déa staak do e stèkske vuir:
vàn ne groeëte boewm het begin.

Ermelindis kwàmp no Mèllat:
doë wàs z'oep huir plèk:
Ze voenk ter moeràssen èn boewme,
ze makten huir ne vàste stèk.
In 'n haîske và takke, bloare, lieëm èn ewa rîet,
zoenk Ermelinis huir godgewêêd lîed.
Biddend, boewtend, ieënzaam ma ni alliëne,
bleif ze doë woeëne tot an huir doeëd in 't joër 600,
zeide do iëne!

De Seneschàlk và Pepêên và Lànde,
Hujgou Vànwààreloeës, ne vroewme mins,
ontdèkte vuil joëre loëter huir gràf dus ni zoemar inins!
'n Hèlder licht kwàmp oep heum af
èn ingelevoeëze èn nen ruik vàn dujzed roëze...
Heum wist gewoeën:
hîe boo ich 'n kapèl ter ieëre vàn O.L. Hieëre...
Ermelindis wit dà wél!
Prinse: vàn in nen tèèd vol k'atse,
lamlèndighèd èn zîende blinge,
Lot Ermelindis vuil minse genéëze,
duir heun de wèg no God treug te loëte vinge!
Aàme!!!